melat 17

خدا بی نخص و کامل است. او را دوست داشتن هاسان است. دوشوار آن است که انسان فانی را با خطاب و ثوابش دوست داشته باشی. فرموش نکن که انسان هر چیزی را فقط تا آن حد که دوستش دارد می تواند بشناسد. پس تا دیگری را حقیقتن در آقوش نکشی، تا آفریده را به خاطر آفریدگار دوست نداشته باشی، نه به قدر کافی ممکن است بدانی، نه به قدر کافی ممکن است دوست داشته باشی.