Bu şiir, insanların yüreklerindeki kötülüğe dikkat çeken bir mesaj veriyor. Şair, hayatın sonunda bir roman gibi görünebileceğini ve insanların kendilerini beğenmişlikten nefret ettiğini dile getiriyor. Şiirde, insanların duyguları ve yüreklerinin önemli olduğu vurgulanıyor. Şair, insanların sadece dış görünüşlerine göre değerlendirilemeyeceklerine işaret ediyor ve insanların iç dünyasında derin duygular barındırabileceğini vurguluyor.