Episode 5 - Les paroles qui sauvent- 07 avril 2026

ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� ស្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន្រាន� Tetapi ia mengubah cara kita memakainya. Dengan suara orang-orang di Rumi, kita tahu bahawa kata-kata ini adalah cahaya. Mereka mencerahkan malam-malam yang paling panjang. Mereka menghentikan jiwa-jiwa berpisah. Mereka mengingat bahawa kelemahan bukanlah kelemahan, tetapi bentuk kebenaran. Mereka menghentikan kebenaran. Mereka menghentikan kebenaran. Kadang-kadang, kata-kata yang kita katakan ketika kita meninggalkan kekuasaan, kita tidak banyak bercakap mengenainya. Kata-kata yang kita katakan ketika kita meninggalkan kekuasaan. Kerana ia merupakan ruang yang hampir menjadi intim. Ruang yang begitu bertanggungjawab. Ruang yang semestinya. Kata-kata yang kita katakan ketika kita meninggalkan kekuasaan. Kata-kata yang jarang. Kata-kata yang berharga. Kata-kata yang tidak berkata-kata, tetapi berkata-kata. Menghilangkan peranan. Menghilangkan fungsi. Menghilangkan ruang yang telah kita lihat, dengar, dan menunggu. Dalam tradisi kita, meninggalkan suatu tempat tidak pernah menjadi suatu keputusan. Meninggalkan adalah memperoleh. Meninggalkan adalah mempersiapkan jalan. Meninggalkan adalah mengakui bahwa kekuasaan bukan sebuah ruang, tetapi sebuah jalan. Orang tua mengatakan, ketika kita meninggalkan kekuasaan, biarkan pintu terbuka. Jangan membuka pintu. Jangan pergi dengan perhatian. Jangan pergi dengan berterima kasih. Yang telah kita bangunkan bukan untuk dirimu. Ini adalah bagi mereka yang akan berjalan, setelah dirimu. Kekuasaan bukan sebuah penyelamatan. Ini adalah tanggungjawab yang bergerak. Dari diri sendiri. Kata-kata ini menghilangkan keluarga, organisasi, komunitas seluruhnya, negara dan bangsa. Kata-kata ini menghilangkan pergaduhan. Kata-kata ini melindungi kebenaran. Kata-kata ini mengurangkan masa. Dan dalam kata-kata ini, kata-kata ini mengingatkan bahawa kekuasaan bukan sebuah jalan, tetapi sebuah jalan. Kita mengalami apa yang berlaku dari generasi ke generasi lain. Kemudian, ada kata-kata yang kita selesaikan dengan mengatakan diri sendiri. Kata-kata yang kita dengar ribu kali. Kata-kata yang kita terima sejak kecil. Kata-kata yang kembali apabila kita mempunyai keperluan terbesar. Kata-kata ini menjadi jalan kita. Kata-kata ini menjadi kekuasaan kita. Kata-kata ini menjadi kehidupan kita. Dan suatu hari, tanpa memperhatikannya, kita akan mengalirkan kembali. Ke seorang anak, ke seorang ibu, ke seorang adik, ke seorang wanita muda, ke seorang anak muda, ke seorang yang akan meninggal, dan perjalanannya akan terus berlanjut. Begitulah kita yang akan hidup, setelah perhentiannya. Begitulah wanita yang akan keluar dari dunia, setelah perhentiannya. Satu kata-kata. Di tengah-tengah pokok dan tambang, jalan-jalan tidak pernah menghilangkan diri. Mereka berjalan, mereka melindungi, mereka mengikuti. Mereka menjelaskan kita. Mereka mengajar kita untuk bertahan, untuk berkembang, untuk berpindah. Mereka melalui perjalanan, kota, keluarga, warna, lautan, dunia. Mereka berpikir tentang keinginan yang telah kita lupakan. Kebenaran yang ditutupi oleh buku, kekuatan yang dilindungi oleh wanita. Dan jika Anda mendengar dengan baik, mungkin Anda akan mendengar kata-kata yang akan Anda selamatkan. Jadi, hari ini, saya menanyakan satu pertanyaan. Apakah kata-kata yang telah Anda selamatkan? Siapa yang telah memberi Anda kata-kata ini? Dan siapa yang akan Anda berkongsi? Saya tinggalkan Anda dengan pertanyaan-pertanyaan ini. Saya harap Anda dapat menerjemahkan dalam komentar-komentar dengan membagikan epilogue ini ke seluruh dunia. Dengan menerjemahkannya kepada Anda dan menerjemahkannya kepada orang lain, dan terutamanya dengan melanggan saluran kami. Terima kasih kerana mendengar episod ini. Saya Marita Mofukon, dan inilah suara dunia. Sampai jumpa lagi untuk episod rahsia yang penting.