अल्लारे उमेर जिन्दगी को गौणा बिस्तारी तेक देख, प्यारो छोरी घरको सबको नजरको आफ़ो एक लेख, बिहे गर्वार, नया परिवार, संसार बेकलै, थियेना धंग, परिस्थितिले थियेना पड़ना, तर जिमेवार ले सिकाई, लड़ना, अगी बड़ना, भगवाल लै बर्दान को रुफमा संतान मागिन, तेही संतान लै नो महिना सम्मा आफ़नो कोख मा राखिन, आफ़नो भोकलै मारिन, आफ़नो सोखलै त्यागिन, दिन रात निन्रामा जागिन, थाँ जैन भविष्य, के हुने हो जैपनि आफ़ा राखने, आफ़ा बाद आफ़ा राखने, आफ़ा राखने, आफ़ा राखने, आफ़ा राखने, आफ़ा राखने, आफ़ा राखने, आफ़ा राखने, आफ़ा राखने, आफ़ा राखने, आफ़ा राखने, आफ़ा राखने, आफ़ा राखने, आफ़ा राखने, आफ़ा राखने, आफ़ा रा मोलना सक्छु, आमा को माया को तोल, नता मा तोलना सक्छु, माया इति सुद्ध, इति पवित्र छेन, नता मा अरु संग खोलना सक्छु, मा ता केबल सत्ति बोलना सक्छु, मन को गुरा खोलना सक्छु, आमा को माया को मोल, नता मा मोलना सक्छु, आमा को माया को तोल, न चानो बच्चा तोते बोलने अनि भगभगे, सक्छके अनि चंचले, दिन्धले संगे सताऊँथे छिन्ताले, आमा को मन को रहर मनमैं दिलायो, आज़ा फेरी पस्के को खाना सेलायो, आमा काक्मा राकी बच्चालाई खाना खुआउँछ, बच्चा लिटो खान्छ, आमा धिडो खान्छ, सभैलाई बराबर माया छुटाऊँदैन कोही जेथो खान्छ, आमा सस्को खान्छ, फत्रो लाउँछ, बच्चे को जोगाउँछ, बच्चा मन को खान्छ, महंगो लाउँछ, देखाऊठी देखाऊँछ, आमा घरके लक्ष्मितिनी अनेकाउँ रूटिन्रो, बचाको लागि कहिले नाईका बनिन, तकहिले गाईका, कहिले जोकर, तकहिले नोकर, कहिले गाली करने, तकहिले पाली मारने, कहिले छुछो बनने, तकहिले आफ़ई भूजो भरे, कहिले रच्छेत, तकहिले सिछेत दिन भरी को कामले ठकित, जब बचाले पहिलो पटग आमा वहन्छ, उनि हुन्छ ठकित, बिर्छिन्छ सबचीज खुसीको सीमा छैन, किनकि उनको लागि सपना, विपना, पलपना, भावना, चहाना, गहना, बनेकाई संतान हो, र संतान नै आमा को संसार हो, र संतान नै � आमा को माया को मोल, नाता मा मोलना सक्छु, आमा को माया को तोल, नाता मा तोलना सक्छु, माया इति सुर्द्ध, इति पवित्र छन, नाता मा गोलना सक्छु, मा ता केवल सप्पे बोलना सक्छु, मन को कुरा खोलना सक्छु, आमा को माया को मोल, नाता मा मोलना सक्छु, आमा को माया को तोल, नाता मा तोलना सक्छु,